Η ΣΥΝΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

 

Ἡ συν­δι­α­κο­νί­α τοῦ Σώ­μα­τος τοῦ Χρι­στοῦ

 

Ὅ­ποιος ἔ­χει ἐ­πι­σκε­φθεῖ κά­ποιο  μο­να­στή­ρι θὰ ἔ­χει δι­α­πι­στώ­σει ὅ­τι ὑ­πάρ­χει ἕ­νας με­γά­λος ἀ­ριθ­μὸς ἀ­δελ­φῶν οἱ ὁ­ποῖ­οι δι­α­κο­νοῦν στὴν ἐκ­κλη­σί­α. Ὅ­λοι τους εἶ­ναι ἀ­θό­ρυ­βοι ἀλ­λὰ ἀ­ει­κί­νη­τοι, σβέλ­τοι ἀλ­λὰ τὸ μό­νο ποὺ ἀ­κού­γε­ται εἶ­ναι τὸ θρό­ι­σμα τοῦ ρά­σου κα­θὼς γλι­στρά­ει ἁ­πα­λὰ στὸ δά­πε­δο.

Αὐ­τὲς οἱ ὄ­μορ­φες κι­νή­σεις τῶν ἀ­δελ­φῶν δη­μι­ουρ­γοῦν μιὰ ὄ­μορ­φη εἰ­κό­να τῆς συν­δι­α­κο­νί­ας τοῦ Σώ­μα­τος τοῦ Χρι­στοῦ. Ὅ­λοι δι­α­κο­νοῦν τὴν λα­τρεί­α τοῦ Ἑ­νὸς ἀλ­λὰ ταυ­τό­χρο­να δι­α­κο­νοῦν τοὺς πάν­τες, τὸν Ἡ­γού­με­νο, τοὺς ἀ­δελ­φούς, τοὺς ἐ­πι­σκέ­πτες, τοὺς ἀ­δελ­φοὺς ἐ­κτὸς μο­να­στη­ριοῦ ποὺ ζη­τοῦν κά­ποια βο­ή­θει­α, προ­σευ­χὲς καὶ δε­ή­σεις κλπ. Κα­νέ­νας δὲν ξε­χω­ρί­ζει καὶ κα­νέ­νας δὲν κα­τα­φρο­νεῖ­ται. Αὐ­τὴ ἡ εὐ­λο­γη­μέ­νη ἐρ­γα­τι­κὴ κυ­ψέ­λη, μὲ τὴν ἱ­ε­ραρ­χί­α καὶ τὴν τά­ξη της, θὰ μπο­ρού­σα­με νὰ ποῦ­με ὅ­τι ὁ­μοι­ά­ζει μὲ τὴν δι­α­κο­νί­α τῶν λει­τουρ­γι­κῶν πνευ­μά­των, τῶν ἀγ­γε­λι­κῶν ταγ­μά­των δη­λα­δή, τὰ ὁ­ποῖ­α ἀ­ε­νά­ως ὑ­μνοῦν, δο­ξο­λο­γοῦν καὶ δι­α­κο­νοῦν στὴν θρι­αμ­βεύ­ου­σα Ἐκ­κλη­σί­α τὸ Οὐ­ρά­νι­ο Θυ­σι­α­στή­ρι­ο.

Ἡ πεί­ρα τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας λέ­ει ὅ­τι ἡ εὐ­λο­γη­μέ­νη αὐ­τὴ δι­α­κο­νί­α ἀ­πο­τε­λεῖ καρ­πὸ ὑ­πα­κο­ῆς, εὐ­λα­βοῦς προ­σευ­χη­τι­κῆς στά­σε­ως, συ­στη­μα­τι­κῆς ἐκ­μά­θη­σης καὶ στα­δι­α­κῆς κα­τη­χη­τι­κῆς προ­ό­δου, δι­ευ­κο­λύ­νει τὸ ἔρ­γο τῶν λει­τουρ­γῶν, προ­σφέ­ρει νό­η­μα, εὐ­λο­γί­α, τι­μὴ καὶ οὐ­ρά­νι­ο μι­σθὸ στὸν δι­α­κο­νη­τή. Μὲ ἄλ­λα λό­για ἀ­να­δει­κνύ­ει τὸ ἀ­πα­ραί­τη­τόν του κά­θε ἐ­νερ­γοῦ μέ­λους τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας ὥ­στε νὰ συν­τε­λεῖ­ται ἁρ­μο­νι­κά το ἰ­δι­αί­τε­ρα ση­μαν­τι­κὸ ἔρ­γο τῆς συ­νι­ε­ρουρ­γί­ας λα­οῦ, κλή­ρου, οὐ­ρα­νί­ων δυ­νά­με­ων, τοῦ χο­ροῦ τῶν ἁ­γί­ων καὶ τοῦ Θε­οῦ. Ὁ ἀ­πό­στο­λος Παῦ­λος τὸ ἀ­να­λύ­ει πο­λὺ ὄ­μορ­φα  στὴν Ἃ΄ πρὸς Κο­ριν­θί­ους ἐ­πι­στο­λὴ (15, 39-41) «οὐ πά­σα σὰρξ ἡ αὐ­τὴ σάρξ, ἀλ­λὰ ἄλ­λη μὲν ἀν­θρώ­πων, ἄλ­λη δὲ σὰρξ κτη­νῶν, ἄλ­λη δὲ ἰ­χθύ­ων, ἄλ­λη δὲ πε­τει­νῶν  καὶ σώ­μα­τα ἐ­που­ρά­νι­α, καὶ σώ­μα­τα ἐ­πί­γει­α· ἂλλ  ἑ­τέ­ρα μὲν ἥ των ἐ­που­ρα­νί­ων δό­ξα, ἑ­τέ­ρα δὲ ἥ των ἐ­πι­γεί­ων,  ἄλ­λη δό­ξα ἡ­λί­ου, καὶ ἄλ­λη δό­ξα σε­λή­νης, καὶ ἄλ­λη δό­ξα ἀ­στέ­ρων· ἀ­στὴρ γὰρ ἀ­στέ­ρος δι­α­φέ­ρει ἐν δό­ξη. Ἔ­τσι καὶ ἡ δι­α­κο­νί­α κά­θε πι­στοῦ εἶ­ναι δι­α­φο­ρε­τι­κὴ ἀλ­λὰ κα­τὰ πάν­τα ὡ­ραί­α καὶ μο­να­δι­κή. Δὲν ὑ­πάρ­χει στὴν Ἐκ­κλη­σί­α ἀ­τα­ξί­α καὶ ἐ­γω­ι­στι­κὸς ἀν­τα­γω­νι­σμὸς ἀλ­λὰ ὁ Θε­ὸς εὐ­λο­γεῖ καὶ τὸ ἐ­λά­χι­στο, καὶ τὸ κά­νει νὰ φαί­νε­ται ση­μαν­τι­κό, ἀ­πα­ραί­τη­το, ὄ­μορ­φο καὶ μο­να­δι­κό. Τό­ση Χά­ρη δί­νει ὁ Θε­ὸς στοὺς δι­α­κό­νους Του ὥ­στε χαρίζει τὴν δυ­να­τό­τη­τα καὶ στὸν ἄν­θρω­πο νὰ συμ­με­τέ­χει ἐ­νερ­γὰ στὰ τε­λού­με­να τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας καὶ νὰ μὴν εἶ­ναι ἕ­νας πα­θη­τι­κὸς ἀ­πο­δέ­κτης τῶν Μυ­στη­ρί­ων καὶ τῶν Δω­ρε­ῶν.

Λαμ­βά­νον­τας λοι­πὸν ὅ­λα τα πα­ρα­πά­νω ὑ­πό­ψη μας, θὰ πρέ­πει νὰ προ­σπα­θοῦ­με νὰ εἶ­ναι ἀ­νά­λο­γη καὶ ἡ δι­κή μας δι­α­κο­νί­α στοὺς ἐ­νο­ρι­α­κοὺς να­ούς. Πό­σο ὄ­μορ­φη εἶ­ναι ἡ εἰ­κό­να μιᾶς ἐ­νο­ρί­ας ὅ­που συμ­με­τέ­χουν πολ­λοὶ ἄν­θρω­ποι μὲ χα­ρά, μὲ χα­μό­γε­λο, μὲ τά­ξη, μὲ χα­μαι­κοι­τί­α, μὲ εὐ­γέ­νει­α, μὲ σι­ω­πὴ καὶ ἡ­συ­χί­α. Ὅ­ταν ὑ­πάρ­χει ἐρ­γα­τι­κό­τη­τα, κα­τα­νό­η­ση, ἀλ­λη­λο­ϋ­πο­στή­ρι­ξη, ἀλ­λη­λο­πε­ρι­χώ­ρη­ση, σε­βα­σμὸς καὶ εὐ­λά­βει­α. Τό­τε ζοῦ­με πραγ­μα­τι­κὰ μὲ ἐν­θου­σι­α­σμὸ (γι­νό­μα­στε ἔν­θε­ε­οι), σκε­πά­ζον­ται τὰ λά­θη καὶ οἱ πα­ρα­λεί­ψεις, ζοῦ­με «ἐν με­τα­νοί­α καὶ χά­ρι­τι, ἐν ἐ­λέ­ει καὶ οἰ­κτιρ­μοῖς».

Ἀν­τι­θέ­τως, πό­σο ἄ­σχη­μο καὶ ἀ­πω­θη­τι­κὸ εἶ­ναι τὸ βλέ­που­με βλο­συ­ρὰ βλέμ­μα­τα, ἐ­κνευ­ρι­σμό, ἀν­τα­γω­νι­σμό, ἐ­πί­δει­ξη, πα­θη­τι­κό­τη­τα, μι­ζέ­ρια, βα­ρε­μά­ρα, τεμ­πε­λιά, ἀ­νευ­λα­βι­κό­τη­τα, ἀ­δι­α­κρι­σί­α, ὑ­περ­βο­λι­κὲς ἐκ­φρά­σεις θρη­σκευ­τι­κό­τη­τας οἱ ὁ­ποῖ­ες γί­νον­ται γιὰ τὸ θε­α­θῆ­ναι. Ἀ­πὸ τὴν στιγ­μὴ ποὺ ὁ πι­στὸς δὲν προ­σέ­χει τὸν ἑ­αυ­τό του καὶ ἀ­φή­νε­ται ἀ­χα­λί­νω­τος στὴ γνώ­μη του, στὸν ἐ­γω­ι­σμό του, στὴν τρυ­φυ­λό­τη­τα καὶ ἀ­να­ζη­τά­ει προ­σω­πι­κὴ ἀ­να­γνώ­ρι­ση τό­τε παύ­ει ἡ ἑ­νό­τη­τα καὶ γι­νό­μα­στε αὐ­το­α­να­φε­ρό­με­νοι δη­λα­δὴ λα­τρεύ­ου­με τὸ αὐ­το­εί­δω­λό μας.

Λέ­ει ὁ Μέ­γας Ἀν­τώ­νι­ος στοὺς ἀ­σκη­τι­κοὺς κα­νό­νες του ὅ­τι ὅ­ταν προ­σεύ­χε­σαι καὶ μνη­μο­νεύ­εις τὸν Θε­ό, τα­κτο­ποί­η­σε τὸ ἔν­δυ­μά σου μὲ τὸ ὁ­ποῖ­ο εἶ­σαι ἐν­δε­δυ­μέ­νος σὰν νὰ εἶ­ναι φτε­ρὰ μὲ τὰ ὁ­ποῖ­α θὰ πτε­ρυ­γί­σεις πά­νω ἀ­πὸ τὴν θά­λασ­σα τοῦ πυ­ρός. Δη­λα­δὴ ὁ Ἅ­γι­ος δί­νει ση­μα­σί­α ὅ­ταν προ­σευ­χό­μα­στε εἴ­τε στὴν ἐκ­κλη­σί­α εἴ­τε στὸ δω­μά­τι­ό μας νὰ προ­σέ­χου­με τὶς ἐκ­φρά­σεις μας καὶ τὴν στά­ση μας ὥ­στε νὰ ἀ­πο­τε­λοῦν μέ­ρος τῆς προ­σευ­χῆς μας. Τὰ χα­σμου­ρη­τά, ὁ συ­νω­στι­σμός,  οἱ ἄ­σκο­πες ὁ­μι­λί­ες, τὰ ἐμ­πα­θῆ βλέμ­μα­τα,  ἡ μὴ ἁρ­μό­ζου­σα στά­ση καὶ γλώσ­σα τοῦ σώ­μα­τός μας, ἀ­κό­μη καὶ τὰ ἀ­πρό­σε­χτα ροῦ­χα μας καὶ ἡ εἰ­κό­να μᾶς δη­λώ­νουν το ὅ­τι βρι­σκό­μα­στε μα­κράν του Θε­οῦ.

Πο­λὺ πε­τυ­χη­μέ­να λέ­ει ὁ μα­κα­ρι­στὸς Προ­η­γού­με­νος τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Μο­νῆς Σί­μω­νος Πέ­τρας ἀρ­χιμ. Αἰ­μι­λι­α­νὸς ὅ­τι πρέ­πει ὁ πι­στὸς νὰ εἶ­ναι ἄ­ξι­ος τι­μῆς καὶ ἐ­παί­νου χω­ρὶς πο­τὲ ὁ ἴ­διος νὰ ἐ­πι­ζη­τεῖ ἔ­παι­νο ἢ τι­μή.  Τό­σο πο­λὺ πρέ­πει νὰ προ­σέ­χου­με τὸν ἑ­αυ­τό μας καὶ νὰ τὸν καλ­λι­ερ­γοῦ­με πνευματικά. Εἰ­δάλ­λως, ἂν σκαν­δα­λί­σου­με κά­ποιο ἀ­δελ­φὸ παίρ­νου­με κρί­μα καὶ ἡ δι­α­κο­νί­α μᾶς δυ­σα­ρε­στεῖ τὸν Θε­ό.

Ἀς θυ­μό­μα­στε λοι­πὸν τὶς πα­ραι­νέ­σεις τὸν ἁ­γί­ων πα­τέ­ρων καὶ ἃς προ­σπα­θοῦ­με νὰ τὰ ἐ­φαρ­μό­ζου­με ὅ­σο εἶ­ναι δυ­να­τό. Ἀς δοῦ­με ἐ­πί­σης καὶ κά­ποιες προ­τά­σεις. Ὁ ἱ­ε­ρέ­ας θὰ πρέ­πει νὰ δί­νει εὐ­και­ρί­ες στοὺς πι­στοὺς καὶ νὰ τοὺς προ­ε­τοι­μά­ζει ὥ­στε νὰ δι­α­κο­νοῦν ὅ­πως ἁρ­μό­ζει στὴν Ἐκ­κλη­σί­α. Ἐν­νο­εῖ­ται πὼς δὲν γί­νε­ται αὐ­τὸ ἀ­πὸ τὴν πρώ­τη μέ­ρα ἀλ­λὰ μὲ τὸν χρό­νο, τὴν συ­νερ­γα­σί­α, τὸν δι­ά­λο­γο καὶ τὴν κα­λο­προ­αί­ρε­τη  δι­ά­θε­ση μπο­ρεῖ νὰ ἀ­πο­δώ­σει. Οἱ ψάλ­τες κα­τό­πιν συ­νεν­νό­η­σης μὲ τὸν ἱ­ε­ρέ­α θὰ πρέ­πει νὰ τη­ροῦν τὸ τυ­πι­κὸ καὶ νὰ προ­ε­τοι­μά­ζον­ται κα­τάλ­λη­λα στὶς μέ­ρες ποὺ ἐ­φαρ­μό­ζον­ται ἰ­δι­ά­ζου­ζες πε­ρι­πτώ­σεις τυ­πι­κοῦ. Ὅ­ταν ἔρ­χε­ται κά­ποιος ἄ­γνω­στος ἢ ἐ­πι­σκέ­πτης στὸ να­ὸ δὲν θὰ πρέ­πει νὰ τὸν κοι­τά­ζου­με μὲ ἀ­δι­α­κρι­σί­α καὶ ἐ­ξε­τα­στι­κό­τη­τα ἀλ­λὰ στὸ τέ­λος τῆς ἀ­κο­λου­θί­ας νὰ τὸν κα­λω­σο­ρί­ζου­με καὶ νὰ τὸν δε­χό­μα­στε μὲ ἀ­γά­πη, προ­σφέ­ρον­τάς του ἕ­να κέ­ρα­σμα. Στὶς πα­νη­γύ­ρεις θὰ πρέ­πει νὰ συμ­με­τέ­χουν μὲ χα­ρὰ οἱ πι­στοὶ στὸν ἐ­ξω­ρα­ϊ­σμὸ  καὶ τὴν κα­θα­ρι­ό­τη­τα τοῦ να­οῦ καὶ νὰ συ­νερ­γά­ζον­ται ὅ­λοι θέ­τον­τας ὡς στό­χο τὸ συμ­φέ­ρον τοῦ να­οῦ.

Ὅ­λα αὐ­τὰ δὲν εἶ­ναι οὐ­το­πί­ες καὶ συ­ναι­σθη­μα­τι­σμοὶ ἀλ­λὰ εἶ­ναι ἡ πρα­κτι­κὴ ἐ­φαρ­μο­γὴ τοῦ Εὐ­αγ­γε­λί­ου. Ἂν ὅ­λοι εἶ­ναι εὐ­γε­νι­κοί, κα­λό­πι­στοι, ἔ­χουν σε­βα­σμὸ καὶ δι­α­κο­νοῦν μὲ προ­σευ­χὴ καὶ προ­σο­χὴ τό­τε οἱ ἐ­νο­ρί­ες ἀ­πο­κτοῦν μιὰ δυ­να­μι­κὴ καὶ γί­νον­ται τό­ποι ἀ­να­ψυ­χῆς καὶ πνευ­μα­τι­κῆς ἀ­νά­τα­σης. Καὶ τὸ ση­μαν­τι­κό­τε­ρο εἶ­ναι ὅ­τι θὰ ἀ­ξί­ζουν ἐ­παί­νου καὶ τι­μῆς καὶ θὰ ἀ­πο­τε­λοῦν ζων­τα­νὲς εἰ­κό­νες τῆς Βα­σι­λεί­ας τοῦ Θε­οῦ.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ (ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΣΕ ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ)

 

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΕ´ 11 - 32

¹¹ Εἶπε δέ· Ἄνθρωπός τις εἶχε δύο υἱούς. ¹² καὶ εἶπεν ὁ νεώτερος αὐτῶν τῷ πατρί· πάτερ, δός μοι τὸ ἐπιβάλλον μέρος τῆς οὐσίας. καὶ διεῖλεν αὐτοῖς τὸν βίον. ¹³ καὶ μετ’ οὐ πολλὰς ἡμέρας συναγαγὼν ἅπαντα ὁ νεώτερος υἱὸς ἀπεδήμησεν εἰς χώραν μακράν, καὶ ἐκεῖ διεσκόρπισεν τὴν οὐσίαν αὐτοῦ ζῶν ἀσώτως. ¹⁴ δαπανήσαντος δὲ αὐτοῦ πάντα ἐγένετο λιμὸς ἰσχυρὰ κατὰ τὴν χώραν ἐκείνην, καὶ αὐτὸς ἤρξατο ὑστερεῖσθαι. ¹⁵ καὶ πορευθεὶς ἐκολλήθη ἑνὶ τῶν πολιτῶν τῆς χώρας ἐκείνης, καὶ ἔπεμψεν αὐτὸν εἰς τοὺς ἀγροὺς αὐτοῦ βόσκειν χοίρους· ¹⁶ καὶ ἐπεθύμει γεμίσαι τὴν κοιλίαν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν κερατίων ὧν ἤσθιον οἱ χοῖροι, καὶ οὐδεὶς ἐδίδου αὐτῷ. ¹⁷ εἰς ἑαυτὸν δὲ ἐλθὼν εἶπε· πόσοι μίσθιοι τοῦ πατρός μου περισσεύουσιν ἄρτων, ἐγὼ δὲ λιμῷ ὧδε ἀπόλλυμαι! ¹⁸ ἀναστὰς πορεύσομαι πρὸς τὸν πατέρα μου καὶ ἐρῶ αὐτῷ· πάτερ, ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου· ¹⁹ οὐκέτι εἰμὶ ἄξιος κληθῆναι υἱός σου· ποίησόν με ὡς ἕνα τῶν μισθίων σου. ²⁰ καὶ ἀναστὰς ἦλθε πρὸς τὸν πατέρα ἑαυτοῦ. ἔτι δὲ αὐτοῦ μακρὰν ἀπέχοντος εἶδεν αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἐσπλαγχνίσθη, καὶ δραμὼν ἐπέπεσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ κατεφίλησεν αὐτόν. ²¹ εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ υἱὸς· πάτερ, ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου, καὶ οὐκέτι εἰμὶ ἄξιος κληθῆναι υἱός σου. ²² εἶπε δὲ ὁ πατὴρ πρὸς τοὺς δούλους αὐτοῦ· ἐξενέγκατε τὴν στολὴν τὴν πρώτην καὶ ἐνδύσατε αὐτόν, καὶ δότε δακτύλιον εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ ὑποδήματα εἰς τοὺς πόδας, ²³ καὶ ἐνέγκαντες τὸν μόσχον τὸν σιτευτόν θύσατε, καὶ φαγόντες εὐφρανθῶμεν, ²⁴ ὅτι οὗτος ὁ υἱός μου νεκρὸς ἦν καὶ ἀνέζησεν, καὶ ἀπολωλὼς ἦν καὶ εὑρέθη. καὶ ἤρξαντο εὐφραίνεσθαι. ²⁵ Ἦν δὲ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ὁ πρεσβύτερος ἐν ἀγρῷ· καὶ ὡς ἐρχόμενος ἤγγισε τῇ οἰκίᾳ, ἤκουσε συμφωνίας καὶ χορῶν, ²⁶ καὶ προσκαλεσάμενος ἕνα τῶν παίδων ἐπυνθάνετο τί εἴη ταῦτα. ²⁷ ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ ὅτι ὁ ἀδελφός σου ἥκει, καὶ ἔθυσεν ὁ πατήρ σου τὸν μόσχον τὸν σιτευτόν, ὅτι ὑγιαίνοντα αὐτὸν ἀπέλαβεν. ²⁸ ὠργίσθη δὲ καὶ οὐκ ἤθελεν εἰσελθεῖν. ὁ οὖν πατὴρ αὐτοῦ ἐξελθὼν παρεκάλει αὐτόν. ²⁹ ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπε τῷ πατρὶ· ἰδοὺ τοσαῦτα ἔτη δουλεύω σοι καὶ οὐδέποτε ἐντολήν σου παρῆλθον, καὶ ἐμοὶ οὐδέποτε ἔδωκας ἔριφον ἵνα μετὰ τῶν φίλων μου εὐφρανθῶ· ³⁰ ὅτε δὲ ὁ υἱός σου οὗτος, ὁ καταφαγών σου τὸν βίον μετὰ πορνῶν, ἦλθεν, ἔθυσας αὐτῷ τὸν μόσχον τὸν σιτευτὸν. ³¹ ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ· τέκνον, σὺ πάντοτε μετ’ ἐμοῦ εἶ, καὶ πάντα τὰ ἐμὰ σά ἐστιν· ³² εὐφρανθῆναι δὲ καὶ χαρῆναι ἔδει, ὅτι ὁ ἀδελφός σου οὗτος νεκρὸς ἦν καὶ ἀνέζησε, καὶ ἀπολωλὼς ἦν καὶ εὑρέθη.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ

 

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΕ´ 11 - 32

¹¹ Διὰ νὰ κάμῃ δὲ σαφεστέραν καὶ περισσότερον καταληπτὴν τὴν ἀλήθειαν αὐτήν, εἶπε καὶ τὴν ἀκόλουθον παραβολήν· ἕνας ἄνθρωπος, ὁ Θεὸς δηλαδή, εἶχε δύο υἱούς. ¹² Καὶ εἶπεν εἰς τὸν πατέρα ὁ μικρότερος υἱός, ποὺ εἰκονιζει τὸν ἀποστάτην ἁμαρτωλόν, ὁ ὁποῖος φεύγει ἀπὸ τὴν ὑπακοὴν καὶ προστασίαν τοῦ ἐπουρανίου Πατρός· Πατέρα, δός μου τὸ μερίδιον τῆς περιουσίας, ποὺ μοῦ ἀνήκει. Καὶ ἐμοίρασεν ὁ πατὴρ καὶ εἰς τοὺς δύο υἱοὺς τὴν περιουσίαν. Ὁ Θεὸς δηλαδὴ καὶ εἰς τὸν ἁμαρτωλόν, ποὺ θέλει νὰ ζῇ μακρὰν ἀπὸ αὐτόν, παρέχει τὰ μέσα τῆς συντηρήσεως καὶ ὅλα ἐκεῖνα τὰ πνευματικὰ καὶ ὑλικὰ χαρίσματα, ποὺ ἐὰν αὐτὸς δὲν τὰ κατεχρᾶτο, θὰ τὸν ἔκαναν πραγματικῶς εὐτυχῆ καὶ μακάριον. ¹³ Καὶ ὁ νεώτερος υἱὸς ὕστερα ἀπὸ ὀλίγας ἡμέρας, ἀφοῦ ἐμάζευσεν ὅλα, ὅσα τοῦ ἔδωκεν ὁ πατέρας του, ἐταξίδευσεν εἰς μέρος μακρυνὸν καὶ ἐκεῖ διεσκόρπισε τὴν περιουσίαν του μὲ τὸ νὰ ζῇ βίον ἄσωτον καὶ παραλυμένον. Ἔτσι χωρίζουν καὶ τὸν ἁμαρτωλὸν αἱ ἁμαρτίαι του πολὺ μακρὰν ἀπὸ τὸν Θεόν, μὲ τὴν κατάχρησιν δὲ τῶν χαρισμάτων, ποὺ τοῦ ἔδωκεν ὁ οὐράνιος Πατήρ, ἑξαχρειώνεται καὶ διαφθείρεται. ¹⁴ Ὅταν δὲ ὁ νεώτερος υἱὸς ἐδαπάνησεν ὅλα, ὅσα εἶχεν, ἔγινε πεῖνα μεγάλη εἰς τὴν χώραν ἐκείνην καὶ αὐτὸς ἤρχισε νὰ στερῆται. Δὲν εἶναι δηλαδὴ ἀπεριόριστοι αἱ ἀπολαύσεις τοῦ ἁμαρτωλοῦ. Ἀργὰ ἢ γρήγορα θὰ αἰσθανθῇ τὴν ἀθλιότητα καὶ τὸ κενόν, ποὺ δημιουργεῖ εἰς τὴν καρδίαν του ὁ ἄσωτος βίος καὶ ἡ στέρησις τῆς θείας παρηγορίας. ¹⁵ Καὶ ὁ ἄσωτος υἱὸς λόγῳ τῶν στερήσεων καὶ τῆς πείνας του ἐπῆγε καὶ προσελήφθη δοῦλος ἀπὸ ἕνα ἐκ τῶν κατοίκων τοῦ τόπου ἐκείνου. Καὶ αὐτὸς τὸν ἔστειλε εἰς τὰ χωράφια του διὰ νὰ βόσκῃ χοίρους, ζῷα δηλαδὴ ἀκάθαρτα, ποὺ εἰς ἕνα Ἰουδαῖον, ὅπως ἦτο ὁ νεώτερος υἱός, ἐπροκάλουν τὴν ἀηδίαν καὶ τὴν ἀποστροφήν. Εἰς ποῖον ἐξευτελισμὸν καταπίπτει καὶ πόσον χάνει τὴν ἀξιοπρέπειάν του ὁ ταλαίπωρος ἁμαρτωλός ! ¹⁶ Καὶ ἐπεθύμει ὁ νεώτερος υἱὸς νὰ γεμίσῃ τὴν κοιλίαν του ἀπὸ τὰ ξυλοκέρατα, τὰ ὁποῖα ἔτρωγαν οἱ χοῖροι, καὶ κανεὶς δὲν τοῦ ἔδιδε, διότι οἱ ὑπηρέται, ποὺ ἔκαναν τὴν διανομήν, ἐπέβλεπον νὰ τρέφωνται οἱ χοῖροι μὲ αὐτά. ¹⁷ Εἰς κάποιαν ὅμως στιγμὴν συνῆλθεν οὗτος εἰς τὸν ἑαυτόν του ἀπὸ τὴν μέθην καὶ τὴν τρέλλαν τῆς ἁμαρτίας καὶ εἶπε· πόσοι μισθωτοὶ τοῦ πατέρα μου ἔχουν ἄφθονον καὶ περισσεύοντα τὸν ἄρτον, ἐγὼ δὲ κινδυνεύω νὰ χαθῶ ἀπὸ τὴν πεῖναν; Τὸ πρῶτον βῆμα τῆς μετανοίας, ἡ ὑπὸ τοῦ ἁμαρτωλοῦ συναίσθησις τῆς ἀθλιότητός του. ¹⁸ Εἰς τὴν συναίσθησιν αὐτὴν ἐπακολουθεῖ καὶ ἡ σωτηριώδης ἀπόφασις. Θὰ σηκωθῶ, λέγει ὁ ἄσωτος, καὶ θὰ ὑπάγω πρὸς τὸν πατέρα μου καὶ θὰ τοῦ εἴπω· Πατέρα, ἡμάρτησα εἰς τὸν οὐρανόν, ὅπου ἐκτελεῖται μετ’ εὐλαβείας τὸ θεῖον θέλημα ἀπὸ τοὺς ἀγγέλους, οἱ ὁποῖοι καὶ ἀξιοῦν ὅλα τὰ κτίσματα νὰ συμμορφοῦνται πρὸς αὐτό, ὅπως σομμορφοῦνται καὶ αὐτοί, λυποῦνται δὲ διὰ τὴν ἀποστασίαν κάθε ἀνθρώπου· ἡμάρτησα καὶ ἐνώπιόν σου, διότι ἐπεριφρόνησα τὴν στοργήν σου καὶ δὲν ἐλογάριασα τὴν λύπην, ποὺ ἐδοκίμαζες, ὅταν ἔφευγα μακρὰν ἀπὸ σέ. ¹⁹ Καὶ δὲν εἶμαι πλέον ἄξιος νὰ ὀνομασθῶ υἱός σου. Δὲν ἔχω τὴν ἀξίωσιν, οὔτε ὡς μόνιμος δοῦλος σου παραμένων διαρκῶς ἐν τῇ οἰκίᾳ σου νὰ προσληφθῶ. Κάμε με σὰν ἕνα ἀπὸ τοὺς μισθωτούς σου. ²⁰ Καὶ ἡ σωτηριώδης ἀπόφασις ἐτέθη εἰς ἐνέργειαν. Ὁ ἄσωτος ἐσηκώθη καὶ ἦλθεν εἰς τὸν πατέρα του. Καὶ ἐνῷ αὐτὸς ἀπεῖχεν ἀκόμη μακράν, τὸν εἶδεν ὁ πατέρας του καὶ τὸν ἐλυπήθη καὶ ἀφοῦ ἔτρεξεν εἰς προυπάντησιν αὐτοῦ, ἔπεσεν εἰς τὸν τράχηλόν του καὶ ἐναγκαλισθεὶς αὐτὸν τὸν ἐφίλησε μὲ πόθον καὶ στοργήν. Ὁ Θεὸς δηλαδὴ ὄχι μόνον δέχεται τὸν διὰ τῆς μετανοίας ἐπιστρέφοντα ἁμαρτωλόν, ἀλλὰ καὶ προτοῦ ἀκόμη πλησιάσῃ αὐτὸς πρὸς τὸν Θεόν, σπεύδει ὁ Θεὸς πρὸς ἀναζήτησίν του καὶ τὸν ἐναγκαλίζεται μὲ στοργήν. ²¹ Παρὰ τὴν στοργὴν ὅμως τοῦ Πατρός, καὶ παρὰ τὴν ἐπελθοῦσαν συνδιαλλαγήν, ὁ υἱὸς συντετριμμένος ἔκαμε τὴν ἐξομολόγησίν του καὶ εἶπε: Πατέρα, ἡμάρτησα εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου, καὶ δὲν εἶμαι πλέον ἄξιος νὰ ὀνομασθῶ υἱός σου. ²² Ὁ πατέρας δὲ τότε τὸν διέκοψε καὶ εἶπεν εἰς τοὺς δούλους του· Βγάλετε ἔξω τὴν πιὸ καλὴν φορεσιάν, ἀπὸ ὅσας ἔχομεν, φορεσιὰν ὁμοίαν πρὸς ἐκείνην, ποὺ ἐφοροῦσε προτοῦ φύγῃ ἀπὸ τὸ σπίτι μου. Καὶ ἐπειδὴ αὐτὸς θὰ ἐντρέπεται εἰς τὴν κατάστασιν ποὺ εἶναι, νὰ τὴν φορέσῃ, ἐνδύσατέ τον σεῖς, διὰ νὰ μὴ εἶναι πλέον γυμνὸς καὶ κουρελιάρης. Καὶ δώσατε δακτυλίδιον εἰς τὸ χέρι του νὰ τὸ φορῇ, ὅπως φοροῦν οἱ κύριοι καὶ οἱ ἐλεύθεροι. Δώσατέ του καὶ ὑποδήματα εἰς τοὺς πόδας, νὰ μὴ περιπατῇ ἀνυπόδητος ὅπως οἱ σκλάβοι. Τὸν ἀποκαθιστῶ δηλαδὴ ἐξ ὁλοκλήρου είς τὴν θέσιν καὶ τὰ δικαιώματα, ποὺ εἶχε προτοῦ ἀσωτεύσῃ. ²³ Καὶ ἐπὶ πλέον διατάσσω νὰ φέρετε καὶ νὰ σφάξετε ἐκεῖνο ἀπὸ τὰ μοσχάρια, ποὺ τὸ τρέφομεν ξεχωριστὰ διὰ κάποιαν χαρμόσυνον καὶ ἐξαιρετικὴν περίστασιν. Καὶ ἀφοῦ φάγωμεν, ἀς χαρῶμεν καὶ ἀς διασκεδάσωμεν μὲ τραγούδια καὶ μὲ χορούς. ²⁴ Διότι ὁ υἱός μου αὐτὸς ἕως πρὸ ὀλίγου ἦτο πεθαμένος καὶ ἑξαναζωντάνευσε· καὶ ἦτο χαμένος καὶ εὑρέθη. Καὶ ἤρχισαν νὰ εὐφραίνωνται. ²⁵ Ὁ μεγαλύτερος δὲ υἱός, πρὸς τὸν ὁποῖον ὠμοίαζον οἱ Φαρισαῖοι, ἦτο εἰς τὸ χωράφι. Καὶ καθὼς ἤρχετο καὶ ἐπλησίαζεν εἰς τὸ σπίτι, ἤκουσεν ὄργανα καὶ τραγούδια καὶ χορούς. ²⁶ Καὶ ἀφοῦ προσεκάλεσεν ἕνα ἀπὸ τοὺς ὑπηρέτας, ποὺ ἐστέκοντο ἀπ’ ἔξω, ἠρώτα νὰ μάθῃ σὰν τὶ τάχα νὰ ἦσαν αὐτά; ²⁷ Αὐτὸς δὲ τοῦ εἶπεν· ὅτι ὁ ἀδελφός σου ἦλθε καὶ ὁ πατέρας σου ἔσφαξε τὸ μοσχάρι τὸ θρεφτό, διότι τοῦ ἦλθε πάλιν ὑγιὴς ²⁸ Ὅπως δὲ οἱ Φαρισαῖοι ἐσκανδαλίζοντο, ὅταν ἔβλεπαν τὸν Κύριον νὰ συναναστρέφεται καὶ νὰ διδάσκῃ τοὺς ἁμαρτολους, ἔτσι καὶ ὁ μεγαλύτερος υἱὸς ἐθύμωσε καὶ δὲν ἤθελε να ἔμβῃ εἰς τὸ σπίτι. Ὁ πατέρας του λοιπὸν μὲ τὴν αὐτὴν στοργήν, ποὺ ἐδέχθη τὸν νεώτερον, ἐβγῆκε καὶ εἰς αὐτὸν καὶ τὸν παρεκάλει. ²⁹ Ἀλλ’ ὁ μεγαλύτερος υἱὸς ἀπεκρίθη καὶ εἶπε πρὸς τὸν πατέρα· Ἰδού, τόσα χρόνια σὲ δουλεύω καί ποτὲ προσταγὴν δὲν παρέβην. Καὶ δὲν μοῦ ἔδωκες ποτὲ οὔτε ἕνα ἐρίφιον διὰ εὐφρανθῶ μὲ τοὺς φίλους μου. (Πόσον ὁ πρεσβύτερος υἱὸς πλανᾶται ! Ἐὰν ὑπῆρξε τόσον πειθαρχικὸς πρὸς τὸν πατέρα πῶς τώρα μετὰ τόσου πείσματος παρακούει αὐτόν; Πότε δὲ ζήτησεν ἐρίφιον παρὰ τοῦ πατρὸς καὶ ὁ πατὴρ δὲν τοῦ ἔδωκε;). ³⁰ Ὅταν δὲ ἦλθεν ὁ προκομμένος αὐτὸς υἱός σου, ποὺ κατέφαγε τὴν περιουσίαν σου μὲ πόρνας, ἔσφαξες δι’ αὐτὸν τὸ μοσχάρι, ποὺ τὸ εἴχαμεν θρεφτάρι. Δηλαδὴ ὁ μεγαλύτερος υἱὸς μετεχειρίσθη τὴν ἀλαζονικὴν γλῶσσαν τῶν Φαρισαίων, ποὺ περιφρονοῦσαν τοὺς ἁμαρτωλοὺς καὶ ἐνόμιζαν, ὅτι μόνον αὐτοὶ ὡς δίκαιοι εἶχαν δικαιώματα ἐπὶ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. ³¹ Καὶ ὁ πατέρας τότε τοῦ εἶπε· Παιδί μου, σὺ εἶσαι πάντα μαζί μου. Καὶ ὅλα ὅσα ἔχω, ἰδικά σου εἶναι. ³² Ἔπρεπε δὲ καὶ σὺ νὰ εὐφρανθῇς καὶ νὰ χαρῇς, διότι ὁ ἀδελφός σου αὐτός, διὰ τὸν ὁποῖον μὲ τόσην περιφρόνησιν ὁμιλεῖς ἦτο νεκρὸς καὶ ἔζησε πάλιν· καὶ χαμένος ἦτο καὶ εὑρέθη.

 

 

ΠΗΓΗ:  www.saint.gr

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ (ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΣΕ ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ)

 

ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α' Ϛ´ 12 - 20

12 Πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ’ οὐ πάντα συμφέρει· πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ’ οὐκ ἐγὼ ἐξουσιασθήσομαι ὑπό τινος. 13 τὰ βρώματα τῇ κοιλίᾳ, καὶ ἡ κοιλία τοῖς βρώμασιν· ὁ δὲ Θεὸς καὶ ταύτην καὶ ταῦτα καταργήσει. τὸ δὲ σῶμα οὐ τῇ πορνείᾳ, ἀλλὰ τῷ Κυρίῳ, καὶ ὁ Κύριος τῷ σώματι· 14 ὁ δὲ Θεὸς καὶ τὸν Κύριον ἤγειρε καὶ ἡμᾶς ἐξεγερεῖ διὰ τῆς δυνάμεως αὐτοῦ. 15 οὐκ οἴδατε ὅτι τὰ σώματα ὑμῶν μέλη Χριστοῦ ἐστιν; ἄρας οὖν τὰ μέλη τοῦ Χριστοῦ ποιήσω πόρνης μέλη; μὴ γένοιτο. 16 ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι ὁ κολλώμενος τῇ πόρνῃ ἓν σῶμά ἐστιν; ἔσονται γάρ, φησίν, οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν· 17 ὁ δὲ κολλώμενος τῷ Κυρίῳ ἓν πνεῦμά ἐστι. 18 φεύγετε τὴν πορνείαν. πᾶν ἁμάρτημα ὃ ἐὰν ποιήσῃ ἄνθρωπος ἐκτὸς τοῦ σώματός ἐστιν, ὁ δὲ πορνεύων εἰς τὸ ἴδιον σῶμα ἁμαρτάνει. 19 ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι τὸ σῶμα ὑμῶν ναὸς τοῦ ἐν ὑμῖν ἁγίου Πνεύματός ἐστιν, οὗ ἔχετε ἀπὸ Θεοῦ, καὶ οὐκ ἐστὲ ἑαυτῶν; 20 ἠγοράσθητε γὰρ τιμῆς· δοξάσατε δὴ τὸν Θεὸν ἐν τῷ σώματι ὑμῶν καὶ ἐν τῷ πνεύματι ὑμῶν ἅτινά ἐστι τοῦ Θεοῦ.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ

 

ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α' Ϛ´ 12 - 20

12 Ἂς ἐπανέλθω τώρα εἰς τὸ ζήτημα τὸ ἠθικόν. Ὅλα ἔχω ἐξουσίαν νὰ τὰ πράττω, δὲν συμφέρουν ὅμως ὅλα. Ὅλα εἶναι εἰς τὴν ἐξουσίαν μου, ἀλλ’ ἐγὼ δὲν θὰ ἐξουσιασθῶ καὶ δὲν θὰ γίνω δοῦλος εἰς τίποτε. 13 Τὰ φαγητὰ ἔχουν γίνει διὰ τὴν κοιλίαν καὶ ἡ κοιλία διὰ τὰ φαγητά. Ὁ Θεὸς δὲ θὰ καταργήσῃ εἰς τὴν μέλλουσαν ζωὴν καὶ αὐτὴν καὶ ἐκεῖνα. Ἠμπορεῖτε λοιπὸν νὰ τρώγετε ὅ,τι ἐπιθυμεῖτε, ἀρκεῖ μόνον να μὴ γίνεσθε δοῦλοι τοῦ φαγητοῦ καὶ τῆς κοιλίας. Δὲν ἰσχύει ὅμως τὸ ἴδιο καὶ μὲ τὴν γενετήσιον ἐπιθυμίαν. Διότι τὸ σῶμα δὲν ἔχει γίνει διὰ τὴν πορνείαν, Ἀλλὰ διὰ τὸν Κύριον διὰ νὰ τοῦ ἀνήκῃ ὡς μέλος του. Καὶ ὁ Κύριος εἶναι διὰ τὸ σῶμα, διὰ νὰ κατοικῇ εἰς αὐτό. 14 Τὸ ὅτι δὲ τὸ σῶμα διὰ τοῦ θανάτου διαλύεται, δὲν ἔχει σημασίαν. Ὁ Θεὸς καὶ τὸν Κύριον ἀνέστησε καὶ ἡμᾶς ὅλους θὰ ἀναστήσῃ διὰ τῆς δυνάμεώς του. 15 Ναί· τὸ σῶμα δὲν ἔγινε διὰ τὴν πορνείαν, ἀλλὰ διὰ τὸν Κύριον. Δὲν ἠξεύρετε, ὅτι τὰ σώματα σας εἶναι μέλη τοῦ Χριστοῦ; Νὰ ἀποσπάσω λοιπὸν τὰ μέλη τοῦ Χριστοῦ καὶ νὰ τὰ κάμω πόρνης μέλη; Μὴ γένοιτο ποτὲ νὰ τὸ κάμω. 16 Ἢ δὲν ἠξεύρετε ὅτι ἐκεῖνος,ποὺ συνδέεται στενῶς καὶ προσκολλᾶται πρὸς τὴν πόρνην εἶναι ἕνα σῶμα μὲ αὐτήν; Διότι λέγει ἡ Γραφή· θὰ γίνουν οἱ δύο μία βάρκα. 17 Ἐκεῖνος ὅμως, ποὺ προσκολλᾶται εἰς τὸν Κύριον, γεμίζει ὁλόκληρος καὶ διευθύνεται ὁλόκληρος ἀπὸ τὸ Πνεῦμα τοῦ Κυρίου καὶ γίνεται ἓν πνεῦμα μὲ αὐτόν. 18 Φεύγετε μακρὰν ἀπὸ τὴν πορνείαν. Κάθε ἁμάρτημα, ποὺ θὰ κάμῃ τυχὸν ὁ ἄνθρωπος, δὲν βλάπτει τόσον ἀμέσως καὶ κατ’ εὐθεῖαν τὸ σῶμα. Ἐκεῖνος ὅμως ποὺ πορνεύει, ἁμαρτάνει εἰς τὸ ἴδιόν του τὸ σῶμα, διότι μὲ τὴν παράνομον μῖξιν μολύνει ἀμέσως καὶ πληγώνει αὐτὴν τὴν ρίζαν τοῦ πολλαπλασιασμοῦ τῶν ἀνθρώπων καὶ συντελεῖ εἰς τὴν διάλυσιν τῆς οἰκογενείας. 19 Ἢ δὲν ἠξεύρετε, ὅτι τὸ σῶμα σας εἶναι ναὸς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὸ ὁποῖον κατοικεῖ μέσα σας καὶ τὸ ἔχετε λάβει ἀπὸ τὸν Θεόν, καὶ συνεπῶς δὲν ἀνήκετε εἰς τὸν ἑαυτόν σας; 20 Ναί· δὲν ὁρίζετε τὸν ἑαυτόν σας. Διότι ἑξαγορασθήκατε μὲ τίμημα βαρύ, μὲ τὸ ἀτίμητον αἷμα τοῦ Χριστοῦ. Ἀποφεύγετε λοιπὸν κάθε αἰσχρὰν πρᾶξιν, ποὺ γίνεται μὲ τὸ σῶμα· καὶ ἀποδιώκετε κάθε πονηρὰν σκέψιν καὶ ἐπιθυμίαν ἀπὸ τὸ πνεῦμα σας. Καὶ ἔτσι δοξάσατε τὸν Θεόν μὲ τὸ σῶμα σας καὶ μὲ τὸ πνεῦμα σας, τὰ ἀνήκουν εἰς τὸν Θεόν.

 

ΠΗΓΗ:  www.saint.gr

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

 

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΞΑΝΘΗΣ

      ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΕΩΡΙΟΥ                                                                                               ΞΑΝΘΗ 09-02-2025

 

ΤΟ  ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 

«ΣΤΑ ΙΧΝΗ ΤΟΥ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ;»

Μὲ ἱερὸ ἐνθουσιασμὸ ὁ Φαρισαῖος ὑμνεῖ τὸν ἑαυτό του. Τὸν θαυμάζει, διακηρύττει τὴν ἁγιότητα καὶ τὴν ὑπεροχή του. Δὲν μοιάζει αὐτὸς μὲ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους, ποὺ εἶναι βουτηγμένοι στὴν κλεψιά, τὴν τοκογλυφία, τὴν ἀνηθικότητα. Μέσα στό ὑπεροπτικό του παραλλήρημα δέν παραλείπει νά ρίξει τό φαρμάκι του στόν ἄλλο που προσεύχεται μαζί του «...ὅπως αὐτός ἐδῶ ὁ τελώνης» προσθέτει περιφρονητικά.  Ὁ ὑπερήφανος, ὅταν πρόκειται νὰ τονίσει τὴν ὑπεροχή του, λίγο νοιάζεται ἂν πληγώνει τοὺς ἄλλους.

Παρά τήν ἀποστροφή μας γιά τήν συμπεριφορά τοῦ Φαρισαίου, δέν εἶναι λίγες οἱ φορές πού καί ἐμεῖς βαδίζουμε στά ἴχνη του. Ἂς ἀναλογισθοῦμε, πόσες φορές μεγενθύνουμε μέ τήν φαντασία μας τίς ἱκανότητές μας, τά ἐπιτεύγματα, τίς ἀρετές μας καί  ἀναπαυόμαστε σέ ψεύτικες δάφνες.

Ο Φαρισαῖος ἐξετάζει μὲ ζῆλο τὴν ζωὴ τῶν ἄλλων. Ἀνθρώπινα μικροσφάλματα τῶν ἄλλων τὰ θεωρεῖ ἐγκλήματα. Καὶ δὲ μένει ἐκεῖ. Ἐπιζητᾶ εὐκαιρία νὰ τὰ φέρει στὴ δημοσιότητα, νά τά χρωματίσει μέ τό πινέλο τῆς πικρίας γιὰ νὰ φανεῖ ἡ δική του ὑπεροχή.

Πρόκειται γιὰ μιὰ καταστροφικὴ ἀλλοτρίωση. Τὰ ἁμαρτήματα τοῦ τελώνου μπορεῖ νὰ ἔχουν διαβρώσει τὴν ψυχή του, στὸ βάθος της ὅμως διατηρεῖ τὴν νοσταλγία γιὰ τὸν Θεό. Ἀντίθετα ἡ οἴηση τοῦ Φαρισαίου ναρκώνει καὶ δηλητηριάζει τὸ κέντρο τῆς ὑπάρξεώς του, κρυμμένη πίσω ἀπὸ μιὰ φαινομενικὴ λάμψη. Τελικά, ἡ ἀπόδοση τῶν ἐπιτευγμάτων μας στὸν ἑαυτό μας, σημαίνει ἄρνηση τοῦ ἴδιου τοῦ Θεοῦ.

 Ἡ σημερινή μέρα πρέπει νά στρέψει τό ἐνδιαφέρον μας στό κρίσιμο αὐτό ἐρώτημα. Ποιό εἶναι τό κέντρο τῆς ζωῆς μου, τῆς δράσεως, τῶν σκέψεών μου; ὁ Θεός ἤ ἐγώ;

Ἡ προσευχή, ἡ εὐγενέστερη πράξη τοῦ ἀνθρώπου, μᾶς καταδικάζει ὅταν δὲν γίνεται μὲ ταπείνωση καὶ μὲ ἀγάπη γιὰ ὅλον τὸν κόσμο. Καὶ αὐτὸ μᾶς διδάσκει ἡ σημερινὴ Εὐαγγελικὴ Περικοπή.

 

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΞΑΝΘΗΣ

 

Δ Ε Λ Τ Ι Ο   Τ Υ Π Ο Υ

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ

ΞΑΝΘΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΕΩΡΙΟΥ

κ.κ. Π Α Ν Τ Ε Λ Ε Η Μ Ο Ν Ο Σ

 

 

Κυριακή 09-02-2025        Θεία Λειτουργία εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίου Γεωργίου

ΩΡΑ: 07:30-10:30                Λευκόπετρας Ξάνθης.

 

ΩΡΑ: 18:00-19:30                   Μέγας Ἑσπερινός εἰς τό πανηγυρίζοντα Ἱερόν          

                                                  Ναόν  Ἁγίου Χαραλάμπους Σελίνου.

 

 

 

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

 

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

 ΙΕΡΑ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΞΑΝΘΗΣ  ΚΑΙ  ΠΕΡΙΘΕΩΡΙΟΥ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Την Τετάρτη 05 Φεβρουαρίου 2025 επισκέφθηκε την Ιερά Μητρόπολη Ξάνθης και τον Μητροπολίτη Ξάνθης κ.κ. Παντελεήμονα, ο νεός Περιφερειακός Αστυνομικός Διευθυντής ΑΜΘ, Ταξίαρχος κ. Λάμπρος Τσιάρας.

Κατά την διάρκεια της εθιμοτυπικής  επισκέψεως συζητήθηκαν θέματα που αφορούν την Ξάνθη και την ευρύτερη περιοχή της Θράκης.

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ 9-15/2/2025 ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΒΑΦΕΪΚΩΝ ΞΑΝΘΗΣ

 

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΞΑΝΘΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΕΩΡΙΟΥ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΒΑΦΕΪΚΩΝ

                                   

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ  09/02/25 – 15/02/25

 

  

ΚΥΡΙΑΚΗ  09/02/2025

07:00 π.μ. Θεία Λειτουργία   

16:15μ.μ. Κατηχητικό

  

ΔΕΥΤΕΡΑ  10/02/2025

07:00 π.μ. Θεία Λειτουργία

   

 

Ο ΕΦΗΜΕΡΙΟΣ

π. Βασίλειος Λεοντιάδης

Τηλ.6997231062

www.agiosgerasimosxanthi.blogspot.com

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΟΥ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ (ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΣΕ ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ)

 

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΗ´ 10 - 14

¹⁰ Ἄνθρωποι δύο ἀνέβησαν εἰς τὸ ἱερὸν προσεύξασθαι, ὁ εἷς Φαρισαῖος καὶ ὁ ἕτερος τελώνης. ¹¹ ὁ Φαρισαῖος σταθεὶς πρὸς ἑαυτὸν ταῦτα προσηύχετο· ὁ Θεός, εὐχαριστῶ σοι ὅτι οὐκ εἰμὶ ὥσπερ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων, ἅρπαγες, ἄδικοι, μοιχοί, ἢ καὶ ὡς οὗτος ὁ τελώνης· ¹² νηστεύω δὶς τοῦ σαββάτου, ἀποδεκατῶ πάντα ὅσα κτῶμαι. ¹³ καὶ ὁ τελώνης μακρόθεν ἑστὼς οὐκ ἤθελεν οὐδὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς εἰς τὸν οὐρανόν ἐπᾶραι, ἀλλ’ ἔτυπτεν εἰς τὸ στῆθος αὐτοῦ λέγων· ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ. ¹⁴ λέγω ὑμῖν, κατέβη οὗτος δεδικαιωμένος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ ἢ γὰρ ἐκεῖνος· ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, ὁ δὲ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ

 

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΗ´ 10 - 14

¹⁰ Δύο ἄνθρωποι ἀνέβησαν εἰς τὸ ἱερὸν διὰ νὰ προσευχηθον· ὁ ἕνας ἦτο Φαρισαῖος καὶ ὁ ἄλλος τελώνης. ¹¹ Ὁ Φαρισαῖος ἐστάθη ὄρθιος, ὥστε νὰ φαίνεται καλά, καὶ προσηύχετο καθ’ ἑαυτὸν καὶ δι’ ἑαυτὸν ταῦτα· Σὲ εὐχαριστῶ, Θεέ μου, διότι δὲν εἶμαι σὰν τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους, ποὺ εἶναι ἅρπαγες, ἄδικοι, μοιχοί, ἢ καὶ σὰν αὐτὸν ἐκεῖ τὸν τελώνην. Εἰς καιρὸν δηλαδὴ ποὺ ὅλοι οἱ ἄλλοι εἶναι ἔνοχοι καὶ ἀξιοκατάκριτοι, ἐγὼ προβάλλω ὡς μόνος ἀνένοχος καὶ σὲ εὐχαριστῶ, διότι δὲν βλέπω εἰς τὸν ἑαυτόν μου τὰς τόσας κακίας, τὰς ὁποίας ἔχουν οἱ ἄλλοι. ¹² Ἔχω ὅμως καὶ ἀρετάς. Νηστεύω δύο φορὰς τὴν ἑβδομάδα (Δευτέραν καὶ Πέμπτην)· δίδω τὸ δέκατον ἀπὸ ὅλα ἐκεῖνα, ποὺ ἀποκτῶ, ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὰ πλέον μικρὰ καὶ εὐτελῆ, διὰ τὰ ὁποῖα δὲν ἐπιβάλλει ὁ νόμος τὴν δεκάτην. ¹³ Ὁ τελώνης ὅμως ἔστεκε μακρὰν ἀπὸ τὸ θυσιαστήριον, ποὺ ἐκαίοντο αἱ θυσίαι, καὶ δὲν εἶχε τὴν τόλμην ὄχι μόνον τὰς χεῖρας του, ἀλλὰ οὔτε τὰ μάτια του νὰ σηκώσῃ ἐπάνω πρὸς τὸν οὐρανόν. Ἀλλ’ ἐκτύπα συνεχῶς τὸ στῆθος του, ποὺ περιέκλειε τὴν ἁμαρτωλὴν καὶ ἀκάθαρτον καρδίαν του, καὶ ἔλεγεν· Ὦ Κύριε καὶ Θεέ, σπλαγχνίσου με καὶ συγχώρησέ με τὸν ἁμαρτωλόν. ¹⁴ Σᾶς βεβαιῶ, ὅτι αὐτὸς ὁ περιφρονημένος τελώνης κατέβη ἀπὸ τὸ ἱερὸν εἰς τὸ σπίτι του ἀθωωμένος καὶ δίκαιος ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ ὄχι ὁ Φαρισαῖος ἐκεῖνος. Ἐδικαιώθη δὲ ὁ τελώνης καὶ κατεκρίθη ὁ Φαρισαῖος, διότι καθένας ποὺ ὑψώνει τὸν ἑαυτόν του, θὰ ταπεινωθῇ ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ θὰ κατακριθῇ· ἐκεῖνος δέ, ποὺ ταπεινώνει τὸν ἑαυτόν του, θὰ ὑψωθῇ καὶ θὰ τιμηθῇ ἀπὸ τὸν Θεόν.

 

 

ΠΗΓΗ:  www.saint.gr

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΟΥ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ (ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΣΕ ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ)

 

ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β' Γ´ 10 - 15

10 Σὺ δὲ παρηκολούθηκάς μου τῇ διδασκαλίᾳ, τῇ ἀγωγῇ, τῇ προθέσει, τῇ πίστει, τῇ μακροθυμίᾳ, τῇ ἀγάπῃ, τῇ ὑπομονῇ, 11 τοῖς διωγμοῖς, τοῖς παθήμασιν, οἷά μοι ἐγένοντο ἐν Ἀντιοχείᾳ, ἐν Ἰκονίῳ, ἐν Λύστροις, οἵους διωγμοὺς ὑπήνεγκα! καὶ ἐκ πάντων με ἐρρύσατο ὁ Κύριος. 12 καὶ πάντες δὲ οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται· 13 πονηροὶ δὲ ἄνθρωποι καὶ γόητες προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον, πλανῶντες καὶ πλανώμενοι. 14 σὺ δὲ μένε ἐν οἷς ἔμαθες καὶ ἐπιστώθης, εἰδὼς παρὰ τίνος ἔμαθες, 15 καὶ ὅτι ἀπὸ βρέφους τὰ ἱερὰ γράμματα οἶδας, τὰ δυνάμενά σε σοφίσαι εἰς σωτηρίαν διὰ πίστεως τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ

 

ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β' Γ´ 10 - 15

10 Σὺ ὅμως ἔχεις παρακολουθήσει τὴν διδασκαλίαν μου, τὴν ἐν γένει συμπεριφοράν μου, τὴν πρόθεσιν καὶ τὰ ἐλατήριά μου, τὴν φωτισμένην πίστιν μου, τὴν μακροθυμίαν μου, τὴν ἀγάπην μου, τὴν ὑπομονήν μου, 11 τοὺς διωγμούς μου, τὰ παθήματά μου, ποὺ μοῦ συνέβησαν εἰς Ἀντιόχειαν, εἰς Ἰκόνιον, εἰς Λύστρα. Τί φοβεροὺς διωγμοὺς ὑπέφερα καὶ ἀπὸ ὅλους μὲ ἐγλύτωσεν ὁ Κύριος. 12 Καὶ ὄχι μόνον ἐγὼ ἔπαθον καὶ πάσχω ταῦτα, ἀλλὰ καὶ ὅλοι ὅσοι θέλουν νὰ ζοῦν εὐσεβῶς, ὅπως ἐπιβάλλει ἡ σχέσις μας μὲ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, θὰ καταδιωχθοῦν. 13 Κακοὶ δὲ ἄνθρωποι, ποὺ καταδιώκουν καὶ βασανίζουν τοὺς εὐσεβεῖς, καθὼς καὶ ἀπατεῶνες, θὰ προχωρήσουν εἰς τὸ χειρότερον καὶ θὰ πλανοῦν τοὺς ἄλλους καὶ θὰ πλανῶνται καὶ αὐτοί οἰ ἴδιοι. 14 Σὺ ὅμως, ὦ Τιμόθεε, μένε ἀκλόνητος εἰς ἐκεῖνα, ποὺ ἔμαθες καὶ ἐβεβαιώθης περὶ τῆς ἀληθείας των ἀπὸ τὴν προσωπικὴν πεῖραν. Καὶ μὴ ξεχάνῃς ποτέ, ἀλλὰ διατήρει ζωηρὰ τὴν γνῶσιν ἀπὸ ποῖον διδάσκαλον ἔμαθες ταῦτα, 15 καὶ ὅτι ἀπὸ μικρὸ παιδὶ γνωρίζεις τὰς Ἁγίας Γραφάς, αἱ ὁποῖαι ἠμποροῦν νὰ σοῦ μεταδώσουν τὴν ἀληθῆ σοφίαν, ποὺ ὁδηγεῖ εἰς σωτηρίαν διὰ μέσου τῆς πίστεως εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν.

 

ΠΗΓΗ:  www.saint.gr

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ 2-8/2/2025 ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΒΑΦΕΪΚΩΝ ΞΑΝΘΗΣ

 

   ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΞΑΝΘΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΕΩΡΙΟΥ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΒΑΦΕΪΚΩΝ

                                 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ  02/02/25 – 08/02/25

 

ΚΥΡΙΑΚΗ  02/02/2025

07:00 π.μ. Θεία Λειτουργία – Ἱ­ε­ρὰ Μνη­μό­συ­να 

16:15μ.μ. Κατηχητικό

 

ΔΕΥΤΕΡΑ  03/02/2025

07:00 π.μ. Θεία Λειτουργία

 

ΤΕΤΑΡΤΗ  05/02/2025

07:00 π.μ. Θεία Λειτουργία – Ἱ­ε­ρὸ Μνη­μό­συ­νο 

 

ΣΑΒΒΑΤΟ  08/02/2025

07:00 π.μ. Θεία Λειτουργία

17:00μ.μ. Ἀ­να­στά­σι­μος  Ἐ­σπε­ρι­νὸς

   

Ο ΕΦΗΜΕΡΙΟΣ

π. Βασίλειος Λεοντιάδης

Τηλ.6997231062

www.agiosgerasimosxanthi.blogspot.com