Ε Γ Κ Υ Κ Λ Ι Ο Σ 266η
ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 2026
Πρός τόν Ἱερό Κλῆρο καί τόν εὐσεβή Λαό
Τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως
Μεγάλη Παρασκευή ἀδελφοί
Ὅλες αὐτὲς τὶς ἡμέρες τῆς Μεγάλης Ἔβδομάδας ζήσαμε στιγμὲς μοναδικῆς κατάνυξης καὶ συναντήσαμε μορφὲς πού χάραξαν μὲ τὴν παρουσία τους τὸ Θεῖο Δρᾶμα τοῦ Θεανθρώπου.
Τόν Ἰούδα πού πῆρε στὸ χέρι του τὸν ἁγιασμένο ἄρτο τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου καί ἔφυγε γιὰ νὰ Τόν προδώσει.
Τόν Πέτρο, πού θέλησε ν' ἄντιδράσει στὸν κῆπο τῆς Γεθσημανή, ὑπερασπιζόμενος τόν Διδάσκαλο, ἀλλά μόλις ἦρθε ἡ κρίσιμη ὥρα τοῦ κινδύνου Τόν ἀρνήθηκε μεθ' ὅρκου.
Τόν Πιλάτο πού κατάλαβε τὴν ἀδικία, εἶδε τὸ ψεῦδος, ἀλλά κι αὐτὸς μπροστὰ στὸν φόβο νὰ χάσει τὴν θέση καὶ τὴν ἐξουσία ἔνιψε τὰς χεῖρας του καὶ ἄφησε ἐλεύθερο τὸν Βαραββὰ. Τούς μαθητές, πού πίστευαν ὅτι θ' ἀντέξουν μέχρι τὸ τέλος, ἀλλά καί αὐτοί ἔφυγαν... φοβήθηκαν... κρύφτηκαν...
Μόνο οἱ Μυροφόρες τόλμησαν νά προσφέρουν τίς νεκρικές τιμές στόν Διδάσκαλο καὶ εἶχαν τὴν χαρὰ νὰ ζήσουν πρῶτες αὐτὲς τὸ μεγάλο γεγονός τῆς Ἀναστάσεως.
Ὁ Χριστός πάνω στὸν Σταυρὸ τούς συγχωρεῖ ὅλους, καὶ παίρνει μαζὶ Του ἕναν, ὄχι ἅγιο, ὄχι ὅσιο, ὄχι ἀναμάρτητο ἀλλά ληστή, γιὰ νὰ τὸν κάνει πρῶτο πολίτη τοῦ Παραδείσου.
Αὐτός, πού δίδαξε τὴν ἁγιότητα, ἀφέθηκε νὰ Τὸν «ληστέψει» ἕνας ληστής, ἕνας ληστὴς ὅμως πού μετανόησε!
Αὐτός, πού δέχθηκε τὴν πόρνη νὰ Τοῦ πλύνει τὰ πόδια, εἶχε τὴν δύναμη νὰ συγχωρήσει τοὺς σταυρωτές Του, γιατί ἤξερε ὅτι ἐκείνη τὴν στιγμὴ ἔπαιρνε πάνω Του τὴν ἁμαρτία ὅλου τοῦ κόσμου, γιὰ νὰ φέρει τὴν χαρὰ στὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων, τὴν εἰρήνη, τὴν ἀλήθεια, τὴν ἀληθινή ἀγάπη.
Κάθε Μεγάλη Ἐβδομάδα ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ συμμετέχει σὲ μιὰ μεγάλη πορεία, συγκλονιστική! Μιὰ πορεία, πού δὲν ταράσσει τὶς καρδιές, ποῦ δὲν ὑψώνει τὶς γροθιές, πού δὲν καταστρέφει, ἀλλά μόνο ἑνώνει, δίνει ἐλπίδα καὶ κουράγιο, ὅτι δὲν χάθηκαν ὅλα, διότι ὑπάρχει ἡ Ἀλήθεια κι αὐτὴ νοηματοδοτεῖ τὴν ζωή μας!
Τούτη ἡ πορεία εἶναι πορεία εἰρήνης!
Τούτη ἡ πορεία εἶναι πορεία ἀγάπης.
Τούτη ἡ πορεία ἁπλώνει τὰ χέρια, ὅπως Ἐκεῖνος πάνω στὸν Σταυρό, γιὰ ν' ἀγκαλιάσει ὅλον τὸν κόσμο!
Τούτη ἡ πορεία δέχεται τὸν ξένο ὡς οἰκεῖο, τὸν ἄλλο ὡς δικό μας.
Εἶναι πορεία ἐλευθερίας, νά λέμε τὸ ναὶ ἤ τό ὄχι χωρὶς κανεὶς νὰ μᾶς ἐκβιάζει, χωρὶς κανεὶς νὰ τὸ ἀπαιτεῖ.
Εἶναι ἡ πορεία ποῦ καταργεῖ τὸν θάνατο. Διώχνει τὸν φόβο τοῦ θανάτου ἀπό τὶς καρδιές μας καὶ κρατάει ζωντανὴ τὴν πεποίθεση ὅτι εἴμαστε πλασμένοι γιὰ τὴν αἰωνιότητα.
Γι' αὐτὸ ἄς εὐχαριστήσουμε τὸν Θεό.
Κι ἂν τούτη τὴν ἡμέρα μᾶς συγκινεῖ ὁ Ἐσταυρωμένος, θὰ ἔρθει ἡ μεγάλη χαρά τῆς Ἀναστάσεως.
Κι εἶναι ἡ χαρὰ ὅλων μας, πού κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ μᾶς τὴν ἀφαιρέσει.
Κι εἶναι ἡ χαρά, πού θὰ δώσει καὶ πάλι τὴν ἐλπίδα, ποῦ θὰ μᾶς κρατήσει ἑνωμένους ν' ἀντιμετωπίσουμε κάθε δυσκολία τῆς ζωῆς.
Εἶναι ἡ χαρά, πού κανέναν δὲν θ' ἀφήσει μόνο.
Κι ἂν κι ἐμεῖς, πολλές φορές στήν ζωή μας, Τὸν προδώσαμε, σήμερα Τοῦ ζητοῦμε συγγνώμη! Κι ἂν δὲν φανήκαμε ἀντάξιοι Του, πρέπει νὰ ξαναβροῦμε τὸν δρόμο πού Ἐκεῖνος μᾶς ὑπέδειξε!
Ἂς κρατήσουμε Ἀδελφοί αὐτὴ τὴν ἐμπειρία, τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς, τῆς συγκλονιστικῆς αὐτῆς ἡμέρας, ἀναμένοντας τήν Ἀνάσταση.
Διάπυρος πρός τόν Παθόντα και Ταφέντα Κύριον εὐχέτης
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
Ο ΞΑΝΘΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΕΩΡΙΟΥ
ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ
