ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

 

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΞΑΝΘΗΣ

     ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΕΩΡΙΟΥ                                     ΞΑΝΘΗ  27-09-2026

 

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

«ΤΑ ΑΓΑΘΑ ΤΗΣ ΥΠΑΚΟΗΣ»

Κουρασμένος ὁ Πέτρος, μαζὶ μὲ τὸν ἀδελφό του Ἀνδρέα, τακτοποιούσαν τὰ δίχτυα τους στὴν ὄχθη τῆς λίμνης τῆς Γεννησαρέτ. Ἡ προηγούμενη βραδιά, ἐκτὸς ἀπό ἐξαντλητική, ἦταν συνάμα καὶ ἀπογοητευτική. Παρ’ὅλη τὴν κοπιώδη προσπάθεια, οἱ ἔμπειροι ψαρᾶδες δὲν ἔπιασαν τίποτα. Καί ἐνῶ ἡ κούραση καὶ ἡ θλίψη ἦταν πρόδηλες, ἔρχεται ὁ Χριστός  καὶ ζητᾶ μιὰ χάρη. Ἦταν τόσος πολὺς ὁ κόσμος πού τὸν ἀκολουθοῦσε, ὥστε ὁ μόνος τρόπος νὰ καταφέρει νὰ τοὺς μιλήσει ἦταν νὰ καθίσουν ὅλοι στὴν ἀμφιθεατρική πλαγιὰ τοῦ λόφου πού κατέληγε στὴν λίμνη καί Ἐκεῖνος μέσα ἀπό κάποιο πλοιάριο νὰ τοὺς ἀπευθύνει λόγους. Καί ἀπ' ὅλα τὰ πλοιάρια ὁ Διδάσκαλος διάλεξε αὐτὸ τοῦ Πέτρου.

Καί ὅταν ὁ Χριστός τελειώνει τήν διδασκαλία Του ἀκούει ὁ Πέτρος τόν Διδάσκαλο νά τοῦ δίνει μιά ἀπροσδόκητη ἐντολή μέρα μεσημέρι. «Ἐπανάγαγε εἰς τό βάθος καί χαλάσατε τά δίκτυα ὑμῶν εἰς ἄγραν». Πού ἀκούστηκε ἐπαγγελματικό ψάρεμα στό καταμεσήμερο;

Ὅμως, ὁ Πέτρος, ἂν καὶ κατάκοπος,  ἂν καὶ ἔμπειρος ψαρᾶς, ὑπακούει μὲ σεβασμὸ τὸν Διδάσκαλο.

Τὰ δίχτυα του, πού πρὶν τὰ εἶχαν σκίσει οἱ βράχοι καὶ τὰ ξύλα τοῦ βυθοῦ τῆς λίμνης, τώρα τοῦ τὰ σκίζει τὸ ὑπερβολικὸ βάρος τῶν ψαριῶν πού πέρα ἀπό κάθε προσδοκία εἶχαν ἐγκλωβισθεῖ σὲ αὐτά.

Πολλὲς φορὲς οἱ ἄνθρωποι μὲ ἄψογη λογικὴ σχεδίασαν, κατάρτισαν προγράμματα, ἐπιχείρησαν τὴν ὑλοποίηση μεγάλων ὁραμάτων. Καὶ πολλες φορὲς ἀπέτυχαν, σὲ σημεῖο πού νὰ λέει ὁ λαός μας  «Ὁ Θεὸς βλέπει τὰ προγράμματα τῶν ἀνθρώπων καὶ γελάει».

Ἄλλες πάλι φορές, πέτυχαν οἱ ἄνθρωποι, μὲ μόνο ἐφόδιο τὴν ἐμπιστοσύνη στὸν Θεό. Οἱ πρόγονοί μας, ὅ,τι κι ἄν ἐπιχειροῦσαν στήν ζωή τους, ἔλεγαν: «Πρῶτα ὁ Θεός». Γι' αὐτὸ καὶ μέχρι σήμερα ὑπάρχει εὐλογημένη συνήθεια, ὅ,τι ἐπιχειροῦμε νὰ τὸ ἀρχίζουμε μὲ τήν εὐλογία τῆς Ἐκκλησίας καί  μὲ συνειδητὴ προσευχή.

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

"ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΙΛΟΥΑΝΟΥ ΤΟΥ ΑΘΩΝΙΤΟΥ" (ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΤΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ)

 

Από την ιστοσελίδα «Πεμπτουσία»

 

Επιμέλεια Στέλιος Κούκος

 

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς:  Περί του αγίου Σιλουανού του Αθωνίτου (Με τον οποίο είχε συνομιλήσει αρκετές φορές προσωπικά)

 

Όταν κάποιος επισκεφθή το Άγιον Όρος και δη τους ταπεινούς καλογήρους, μπορεί να συλλογισθή και να σκεφθή ότι αυτοί ζούν τεμπέλικη ζωή και χωρίς σκοπό. Αυτό φαίνεται έτσι, όταν κάποιος βλέπη τα πράγματα εξωτερικά.

Γιατί λίγοι είναι εκείνοι που θα μπορούσαν να καταλάβουν τον φοβερό και χωρίς διακοπή πόλεμο που γίνεται μέσα στις ψυχές των μοναχών.

Αυτός ο πόλεμος είναι σχεδόν υπερφυσικός, αόρατος, και (διεξάγεται) όχι μόνον εναντίον των δαιμονικών δυνάμεων των αρχόντων του σκότους, αλλά για τους αρχαρίους και εναντίον της σαρκός, δηλαδή κατά της σαρκικής επιθυμίας και των παθών.

Στα γραπτά του ο πατήρ Σιλουανός [νυν όσιος Σιλουανός ο Αθωνίτης] περιγράφει πως αυτός ο πόλεμος τον έφερε στην απόγνωσι και σχεδόν μέχρι την αυτοκτονία. Η Παναγία Θεοτόκος φανερώθηκε σ ̓ αυτόν όταν περνούσε τον δυσκολώτερο πόλεμο κατά των παθών και τον απεκάθηρε από τις ακαθαρσίες, τις σαρκικές επιθυμίες και τους λογισμούς.

Ο Χριστός φανερώθηκε σ ̓ αυτόν και τον ενδυνάμωσε, ώστε να νικήση και να βασιλεύση επάνω στους γηΐνους λογισμούς και τα πονηρά πνεύματα. Και έτσι αφού πέρασε ένα τέταρτο αιώνος με δυνατό και κοπιαστικό πόλεμο, έφθασε στην νίκη. Ενώ μέχρι τότε αναζητούσε τον Θεό, έφθασε στην θεογνωσία, και από μαθητής, έγινε διδάσκαλος.

Ο Γέροντας Σιλουανός ήταν και δικός μου διδάσκαλος. Μία φορά τον ρώτησα:
– Πάτερ Σιλουανέ, μήπως αυτός ο πολύς κόσμος φέρνει ταραχή στον νου σας και στην προσευχή σας; ∆εν θα ήταν καλλίτερα για σας να πάτε σ ̓ ένα ασκητήριο στα Καρούλια και εκεί να ζήτε μέσα στην ειρήνη, όπως ο π. Θεοδόσιος, ο π. Αρτέμιος, ο π. ∆ωρόθεος και ο π. Καλλίνικος; Είτε να ζήτε σ ̓ ένα απομονωμένο σπήλαιο, όπως ο π. Γοργόνιος;
– Εγώ ζω στο σπήλαιο, μου απήντησε ο π. Σιλουανός. Το σώμα μου είναι το σπήλαιο της ψυχής μου. Και η ψυχή μου είναι σπήλαιο του Αγίου Πνεύματος. Και εγώ αγαπώ τον λαό του Θεού και τον διακονώ, χωρίς να βγαίνω από το σπήλαιό μου.

Παρά την προθυμία του να διακονή τον κάθε ένα και την θαυμαστή μετριοφροσύνη και πρόθυμη φιλοστοργία του, μιλούσε για τον Θεό με εξαίρετο ενθουσιασμό και με την παρρησία που θα μιλούσε κάποιος για έναν φίλο του:
– Εγώ γνωρίζω τον Θεό. Αυτός είναι φιλόστοργος, αγαθός, ταχύς εις βοήθειαν.

Όταν τα έλεγε αυτά ο Γέροντας, κάποιος μοναχός, ο π. Θεοφάνης, τα άκουγε με φόβο και σκεπτόταν ότι ο Σιλουανός έχει χάσει τον φόβο του Θεού. Αργότερα όμως όταν διάβασε τα συγγράμματα του π. Σιλουανού, ο π. Θεοφάνης άλλαξε γνώμη και είπε: «ο π. Σιλουανός προχώρησε και έφθασε στα μέτρα των Πατέρων της Εκκλησίας».

Εγώ νομίζω ότι τα κείμενα του πατρός Σιλουανού θα έπρεπε να πάρουν θέσι ανάμεσα στα βιβλία της ψυχολογίας. Αν και για κανένα άλλο λόγο, τουλάχιστον για να επιβεβαιώσουν ότι (ο συγγραφέας τους) ήταν ένας πνευματικός πολεμιστής του 20ου αιώνος και για να επικυρώσουν όσα εδίδαξαν και έγραψαν δοξασμένοι Πατέρες της Εκκλησίας.

Υπάρχει και κάτι καινούργιο ανάμεσα στις διδαχές του πατρός Σιλουανού: «Κράτα τον νου σου στον Άδη και μη απελπίζεσαι». Εκφράζει (με τον λόγο αυτό ) μία παρότρυνσι και υπόμνησι κατα της μελαγχολίας και της ακηδίας.

Εγώ προσωπικά ποτέ δεν άκουσα τέτοια λόγια. Σπουδαία είναι και η άλλη έκφρασις: «η αγάπη είναι ανώτερη από την γνώσι (γνωσιολογία)».

Αυτή ήταν η καθημερινή και θεμελιώδης διδασκαλία του αγίου Σιλουανού. Με την αγάπη του, που συνοδευόταν από την με τα δακρύων προσευχή του, συγχωρούσε τις αμαρτίες των αμαρτωλών, στήριζε τους αδυνάτους, διόρθωνε αυτούς που έκαναν πονηρά έργα, θεράπευε τους αρρώστους, ειρήνευε τους ανέμους.

Στο μοναστήρι έκανε κοπιαστική εργασία. Είχε την αποθήκη με τα βαρειά αντικείμενα. Κάποτε του είπα ότι οι Ρώσοι μοναχοί βρίσκονται σε μεγάλη ταραχή, λόγω της τυραννίας των μπολσεβίκων στην Ρωσική Εκκλησία του Θεού.

Τότε αυτός απήντησε: «και εγώ στην αρχή είχα ταραχή γι ̓ αυτό το θέμα. Μετά όμως από πολύ προσευχή μου ήλθαν οι εξής λογισμοί: “ο Κύριος αγαπά ανέκφραστα όλους”. Εκείνος γνωρίζει τα σχέδια όλων και τον καιρό του καθενός. Ο Κύριος επέτρεψε τον διωγμό στον Ρωσικό λαό γιά κάποιο μελλοντικό καλό. Εγώ δεν μπορώ να το καταλάβω ούτε να το σταματήσω. Μου μένει μόνο η προσευχή και η αγάπη. Αυτά λέγω εγώ στους αδελφούς που έχουν ταραχή: “Εσείς μπορείτε να βοηθήσετε την Ρωσία μόνο με την προσευχή και την αγάπη. Ο θυμός και οι κραυγές εναντίον των αθέων δεν διορθώνουν τα πράγματα”».

 

Από την ετήσια περιοδική έκδοση, «Όσιος Γρηγόριος», τεύχος 30, 2005, της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους.

 

ΠΗΓΗ:  https://www.pemptousia.gr/2021/05/osios-silouanos-ego-gnorizo-ton-theo-ine-filostorgos-agathos-tachis-is-voithian/ 

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Α' ΛΟΥΚΑ (ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΣΕ ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ)

 

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Ε´ 1 - 11

¹ Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ τὸν ὄχλον ἐπικεῖσθαι αὐτῷ τοῦ ἀκούειν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ αὐτὸς ἦν ἑστὼς παρὰ τὴν λίμνην Γεννησαρέτ, ² καὶ εἶδε δύο πλοῖα ἑστῶτα παρὰ τὴν λίμνην· οἱ δὲ ἁλιεῖς ἀποβάντες ἀπ’ αὐτῶν ἀπέπλυνον τὰ δίκτυα. ³ ἐμβὰς δὲ εἰς ἓν τῶν πλοίων, ὃ ἦν Σίμωνος, ἠρώτησεν αὐτὸν ἀπὸ τῆς γῆς ἐπαναγαγεῖν ὀλίγον· καὶ καθίσας ἐδίδασκεν ἐκ τοῦ πλοίου τοὺς ὄχλους. ⁴ ὡς δὲ ἐπαύσατο λαλῶν, εἶπε πρὸς τὸν Σίμωνα· Ἐπανάγαγε εἰς τὸ βάθος καὶ χαλάσατε τὰ δίκτυα ὑμῶν εἰς ἄγραν. ⁵ καὶ ἀποκριθεὶς Σίμων εἶπεν αὐτῷ· Ἐπιστάτα, δι’ ὅλης νυκτὸς κοπιάσαντες οὐδὲν ἐλάβομεν· ἐπὶ δὲ τῷ ῥήματί σου χαλάσω τὸ δίκτυον. ⁶ καὶ τοῦτο ποιήσαντες συνέκλεισαν πλῆθος ἰχθύων πολύ· διερρήγνυτο δὲ τὸ δίκτυον αὐτῶν. ⁷ καὶ κατένευσαν τοῖς μετόχοις τοῖς ἐν τῷ ἑτέρῳ πλοίῳ τοῦ ἐλθόντας συλλαβέσθαι αὐτοῖς· καὶ ἦλθον, καὶ ἔπλησαν ἀμφότερα τὰ πλοῖα, ὥστε βυθίζεσθαι αὐτά. ⁸ ἰδὼν δὲ Σίμων Πέτρος προσέπεσε τοῖς γόνασιν Ἰησοῦ λέγων· Ἔξελθε ἀπ’ ἐμοῦ, ὅτι ἀνὴρ ἁμαρτωλός εἰμι, Κύριε· ⁹ θάμβος γὰρ περιέσχεν αὐτὸν καὶ πάντας τοὺς σὺν αὐτῷ ἐπὶ τῇ ἄγρᾳ τῶν ἰχθύων ᾗ συνέλαβον, ¹⁰ ὁμοίως δὲ καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην, υἱοὺς Ζεβεδαίου, οἳ ἦσαν κοινωνοὶ τῷ Σίμωνι. καὶ εἶπε πρὸς τὸν Σίμωνα ὁ Ἰησοῦς· Μὴ φοβοῦ· ἀπὸ τοῦ νῦν ἀνθρώπους ἔσῃ ζωγρῶν. ¹¹ καὶ καταγαγόντες τὰ πλοῖα ἐπὶ τὴν γῆν, ἀφέντες ἅπαντα ἠκολούθησαν αὐτῷ.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ

 

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Ε´ 1 - 11

¹ Ενῷ δὲ τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ τὸν ἐπίεζαν καὶ τὸν ἐστρίμωναν διὰ νὰ ἀκούουν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, συνέβη νὰ στέκεται αὐτὸς πλησίον τῆς λίμνης Γεννησαρέτ. ² Καὶ εἶδε δύο μικρὰ πλοῖα ἀραγμένα πλησίον τῆς λίμνης· οἱ ψαράδες δὲ εἶχαν βγῆ ἀπ’ αὐτὰ εἰς τὴν παραλίαν καὶ ἐπλεναν τὰ δίκτυα. ³ Ἀφοῦ δὲ ἐμβῆκεν εἰς ἐν ἀπὸ τὰ πλοῖα αὐτά, τὸ ὁποῖον ἦτο τοῦ Σίμωνος, παρεκάλεσεν αὐτὸν νὰ τὸ προχωρήσῃ ὀλίγον καὶ εἰς μικρὰν ἀπόστασιν ἀπὸ τὴν ξηράν. Καὶ ἀφοῦ ἐκάθισεν ἐδίδασκεν ἀπὸ μέσα ἀπὸ τὸ πλοῖον τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ, ποὺ εὑρίσκοντο εἰς τὴν παραλίαν. ⁴ Ὅταν δὲ ἔπαυσε νὰ ὁμιλῇ, εἶπε πρὸς τὸν Σίμωνα· Φέρε πάλιν τὸ πλοῖον εἰς τὰ βαθειὰ νερὰ τῆς λίμνης καὶ ρίψατε τὰ δίκτυά σας διὰ νὰ πιάσετε ψάρια. ⁵ Καὶ ὁ Σίμων ἀπεκρίθη καὶ τοῦ εἶπε· Διδάσκαλε, ὅλην τὴν νύκτα ἐκοπιάσαμεν ρίπτοντες τὰ δίκτυα καὶ δὲν ἐπιάσαμεν τίποτε. Ἀλλ’ ἀφοῦ τὸ διατάσσεις, μὲ τελείαν πεποίθησιν καὶ ὑπακοὴν εἰς τὸν λόγον σου θὰ ρίψω τὸ δίκτυον. ⁶ Καὶ ἀφοῦ ἔκαμαν αὐτό, ἔκλεισαν μέσα εἰς τὸ δίκτυον πλῆθος πολὺ ψάρια. Καὶ ἤρχισε νὰ σπάζῃ τὸ δίκτυόν τους, ἐπειδὴ δὲν άντεῖχεν εἰς τὸ βάρος τοῦ πλήθους τῶν ψαριῶν. ⁷ Καὶ προσεκάλεσαν μὲ νεύματα τοὺς συνεταίρους των, ποὺ ἦσαν εἰς τὸ ἄλλο πλοῖον, νὰ ἔλθουν καὶ νὰ πιάσουν μαζὶ μὲ αὐτοὺς τὰ δίκτυα καὶ νὰ τοὺς βοηθήσουν διὰ νὰ τὰ σύρουν ἐπάνω. Καὶ ἦλθον καὶ ἐγέμισαν καὶ τὰ δύο πλοῖα τόσον πολύ, ὥστε ἀπὸ τὸ βάρος τῶν ψαριῶν ἐκινδύνευαν ταῦτα νὰ βυθισθοῦν. ⁸ Ὅταν δὲ εἶδεν ὁ Σίμων Πέτρος τὸ πρωτοφανὲς αὐτὸ καὶ ἀνέλπιστον πλῆθος τῶν ψαριῶν, ἔπεσε κάτω εἰς τὰ γόνατα τοῦ Ἰησοῦ καὶ εἶπεν· Ἔβγα ἀπὸ τὸ πλοῖον μου καὶ φύγε ἀπὸ ἐμέ, Κύριε, διότι εἶμαι ἄνθρωπος ἁμαρτωλός, καὶ δὲν εἶμαι ἄξιος νὰ σὲ ἔχω εἰς τὸ πλοῖον μου. ⁹ Καὶ εἶπε τοὺς λόγους αὐτοὺς ὁ Πέτρος, διότι μεγάλη ἔκπληξις κατέλαβε καὶ αὐτὸν καὶ ὅλους ἐκείνους ποὺ ἦσαν μαζί του, διὰ τὴν πρωτοφανῆ σύλληψιν τῶν ψαριῶν, τὰ ὁποῖα εἶχαν πιάσει, καὶ ἡ ὁποία μόνον ἀπὸ παρέμβασιν τῆς θείας δυνάμεως ἠδύνατο νὰ ἐξηγηθῇ. ¹⁰ Ὁμοίως δὲ κατέλαβεν ἔκπληξις καὶ τὸν Ἰάκωβον καὶ τὸν Ἰωάννην τοὺς υἱοὺς τοῦ Ζεβεδαίου, οἱ ὁποῖοι ἦσαν συνεταῖροι τοῦ Σίμωνος. Καὶ εἶπε πρὸς τὸν Σίμωνα ὁ Ἰησοῦς· Μὴ φοβεῖσαι· ἀπὸ τώρα, ποὺ σὲ καλῶ νὰ γίνῃς ἀπόστολός μου, θὰ ἑξακολουθῇς νὰ πιάνῃς ζωντανοὺς ὄχι ψάρια, ἀλλὰ ἀνθρώπους, τοὺς ὁποίους διὰ τοῦ κηρύγματός σου θὰ ὁδηγῇς εἰς τὴν σωτηρίαν. ¹¹ Καὶ ἀφοῦ ἐπανέφεραν τὰ πλοῖα εἰς τὴν ξηράν, ἀφῆκαν τὰ πάντα, καὶ ψάρια δηλαδὴ καὶ δίκτυα καὶ πλοῖα, καὶ τὸν ἠκολούθησαν.

 

ΠΗΓΗ:  www.saint.gr