ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΞΑΝΘΗΣ
ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΕΩΡΙΟΥ ΞΑΝΘΗ 27-09-2026
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
«ΤΑ ΑΓΑΘΑ ΤΗΣ ΥΠΑΚΟΗΣ»
Κουρασμένος ὁ Πέτρος, μαζὶ μὲ τὸν ἀδελφό του Ἀνδρέα, τακτοποιούσαν τὰ δίχτυα τους στὴν ὄχθη τῆς λίμνης τῆς Γεννησαρέτ. Ἡ προηγούμενη βραδιά, ἐκτὸς ἀπό ἐξαντλητική, ἦταν συνάμα καὶ ἀπογοητευτική. Παρ’ὅλη τὴν κοπιώδη προσπάθεια, οἱ ἔμπειροι ψαρᾶδες δὲν ἔπιασαν τίποτα. Καί ἐνῶ ἡ κούραση καὶ ἡ θλίψη ἦταν πρόδηλες, ἔρχεται ὁ Χριστός καὶ ζητᾶ μιὰ χάρη. Ἦταν τόσος πολὺς ὁ κόσμος πού τὸν ἀκολουθοῦσε, ὥστε ὁ μόνος τρόπος νὰ καταφέρει νὰ τοὺς μιλήσει ἦταν νὰ καθίσουν ὅλοι στὴν ἀμφιθεατρική πλαγιὰ τοῦ λόφου πού κατέληγε στὴν λίμνη καί Ἐκεῖνος μέσα ἀπό κάποιο πλοιάριο νὰ τοὺς ἀπευθύνει λόγους. Καί ἀπ' ὅλα τὰ πλοιάρια ὁ Διδάσκαλος διάλεξε αὐτὸ τοῦ Πέτρου.
Καί ὅταν ὁ Χριστός τελειώνει τήν διδασκαλία Του ἀκούει ὁ Πέτρος τόν Διδάσκαλο νά τοῦ δίνει μιά ἀπροσδόκητη ἐντολή μέρα μεσημέρι. «Ἐπανάγαγε εἰς τό βάθος καί χαλάσατε τά δίκτυα ὑμῶν εἰς ἄγραν». Πού ἀκούστηκε ἐπαγγελματικό ψάρεμα στό καταμεσήμερο;
Ὅμως, ὁ Πέτρος, ἂν καὶ κατάκοπος, ἂν καὶ ἔμπειρος ψαρᾶς, ὑπακούει μὲ σεβασμὸ τὸν Διδάσκαλο.
Τὰ δίχτυα του, πού πρὶν τὰ εἶχαν σκίσει οἱ βράχοι καὶ τὰ ξύλα τοῦ βυθοῦ τῆς λίμνης, τώρα τοῦ τὰ σκίζει τὸ ὑπερβολικὸ βάρος τῶν ψαριῶν πού πέρα ἀπό κάθε προσδοκία εἶχαν ἐγκλωβισθεῖ σὲ αὐτά.
Πολλὲς φορὲς οἱ ἄνθρωποι μὲ ἄψογη λογικὴ σχεδίασαν, κατάρτισαν προγράμματα, ἐπιχείρησαν τὴν ὑλοποίηση μεγάλων ὁραμάτων. Καὶ πολλες φορὲς ἀπέτυχαν, σὲ σημεῖο πού νὰ λέει ὁ λαός μας «Ὁ Θεὸς βλέπει τὰ προγράμματα τῶν ἀνθρώπων καὶ γελάει».
Ἄλλες πάλι φορές, πέτυχαν οἱ ἄνθρωποι, μὲ μόνο ἐφόδιο τὴν ἐμπιστοσύνη στὸν Θεό. Οἱ πρόγονοί μας, ὅ,τι κι ἄν ἐπιχειροῦσαν στήν ζωή τους, ἔλεγαν: «Πρῶτα ὁ Θεός». Γι' αὐτὸ καὶ μέχρι σήμερα ὑπάρχει εὐλογημένη συνήθεια, ὅ,τι ἐπιχειροῦμε νὰ τὸ ἀρχίζουμε μὲ τήν εὐλογία τῆς Ἐκκλησίας καί μὲ συνειδητὴ προσευχή.
