Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2016

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ


ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΞΑΝΘΗΣ
ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΕΩΡΙΟΥ                                   ΞΑΝΘΗ  7-02-2016
ΤΟ  ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
«Η ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΧΑΡΙΣΜΑΤΩΝ»
Τό μεγαλύτερο μέρος τς διηγήσεως τῆς παραβολῆς τῶν ταλάντων ἀπό τόν Εὐαγγελιστή Ματθαῖο περιστρέφεται στή λογοδοσία καί τιμωρία τοΰ τρίτου δούλου πού χαρακτηρίζεται ς «πονηρός» καί «κνηρός». Σέ ντίθεση μέ τούς δύο πρώτους δούλους, τούς «γαθούς» καί «πιστούς», πού λαβαν νά πέντε καί δύο τάλαντα καθένας καί μέ τήν ργασία τούς τά πολλαπλασίασαν γιά νά λάβουν τελικά τόν παινο καί τήν μοιβή τους πό τόν πανελθόντα Κύριό τους, τρίτος δολος κρυψε στή γ τό να τάλαντο πού λαβε, μέλησε γιά τήν ξιοποίησή του καί πέφυγε τήν ργασία, μέ ποτέλεσμα τή σκληρή καί χωρίς λεος τιμωρία
Καιρός μως τώρα νά ρευνήσουμε τί κρύβεται κάτω πό τή λέξη «τάλαντο», γιά τήν ποια γίνεται λόγος στήν παραβολή. Εναι κάποιο συγκεκριμένο χάρισμα δρο πο δόθηκε στόν νθρωπο.
κνηρία, πως περιγράφεται στή στάση το τρίτου δούλου τς παραβολς, σημαίνει λλειψη γάπης πρός τόν Θεό καί πρός τόν νθρωπο- στηρίζεται σέ μία ντίληψη περί Θεο ς αστηρο καί τιμωρο κυρίου, ντίληψη πού δέν συμφωνε καθόλου μέ τόν Θεό τς γάπης πως τόν πεκάλυψε στήν νθρωπότητα Χριστός. ντίθετα, διά τς ργασίας ξιοποίηση τν ταλάντων μαρτυρε πιστότητα στόν Θεό καί γάπη πρός τήν κοινωνία τν νθρώπων
διαφορά μεταξύ τν νθρώπων ς πρός τά τάλαντα πού τούς μπιστεύθηκε Θεός, δήλ. ς πρός τό ργο πού χουν νά πιτελέσουν μέσα στήν κοινωνία, δέν φείλεται στήν αθαίρετη διανομή κ μέρους το Θεο λλά εναι νάλογη πρός τίς δυνατότητες το κάθε νθρώπου. παίτηση το Θεο νά πολλαπλασιάσει νθρωπος τά τάλαντά του, σο πόλυτη κι ν εναι, δέν περβαίνει ποτέ τίς νθρώπινες δυνατότητες.
Θεός εναι γαθός λλά καί δίκαιος συγχρόνως. γαθότητα το φαίνεται στά δρα καί χαρίσματα πού προσφέρει, δικαιοσύνη το κδηλώνεται κατά τή λογοδοσία τν νθρώπων γιά τό ν ξιοποίησαν τά χαρίσματα τά πέκρυψαν. δικαιοσύνη το ατή φαρμόζεται χι μόνο σ' σους διέπραξαν τό κακό, λλά καί σ' σους παρέλειψαν διαφόρησαν γιά τό καλό.
Τέλος, λη παραβολή μς θυμίζει τι χρόνος τς κρίσεως εναι δηλος ν ψει ατο του γνωστου χρόνου πρέπει νθρωπος συνεχς νά γρυπνε, χι περιμένοντας παθητικά, λλά ργαζόμενος καί σκώντας ργα γάπης κατά τό μέτρο τν δυνατοτήτων του, δήλ. τν ταλάντων πού το μπιστεύθηκε Θεός.                                          
ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ