Πέμπτη, 19 Ιουλίου 2018

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ


ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΞΑΝΘΗΣ  
          ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΕΩΡΙΟΥ                                                                    
                                                                         ΞΑΝΘΗ  22-07-2018


ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

«ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ»

Τό σημερινό εαγγελικό νάγνωσμα πάρχει γιά νά ρμηνεύει στήν πράξη, καί μέ να γεγονός στορικό, τό τί ννοε ψαλμωδός ταν προτρέπει τόν προσευχόμενο νθρωπο: «πίρριψον πί Κύριον τήν μέριμνάν σου, καί ατός σέ διαθρέψει». Χριστιανισμός δέν δηγε τόν νθρωπο στό νά πετάει στά σύννεφα. νδιαφέρεται ξίσου γιά τίς νάγκες σώματος καί ψυχς, γιατί νθρωπος γιάζεται ς ψυχοσωματική νότητα κι πομένως φίσταται μέριστος σεβασμός καί γιά τά δύο.
Γιατί μως ψαλμωδός ταν καλε τόν νθρωπο νά ναθέσει τό κάθε του πρόβλημα, τήν κάθε του μέριμνα, τήν κάθε φροντίδα γιά τήν σφάλεια καί τή σωτηρία του στόν Κύριο τς δόξης, τό συνδυάζει μέ τήν κάλυψη τν βιοτικν ναγκν;
Στή σημερινή εαγγελική περικοπή Χριστός χειρίζεται μέ τρόπο πνευματικό να πρόβλημα καθαρά λικό. πό ρα τόν κολουθον νθρωποι πολλοί, «νδρες σεί πεντακισχίλιοι χωρίς γυναικν καί παιδίων», δηλαδή περίπου πέντε χιλιάδες νδρες, χωριστά ο γυνακες καί τά παιδιά. Πο τόν κολουθον; Σέ ρημο τόπο, που δέν πρχε δυνατότητα προμήθειας τν παραίτητων τροφίμων. Γιατί τόν κολουθον; Σαγηνευμένοι πό τό κήρυγμά του, νθουσιασμένοι πό τίς λήθειες πού ποκαλύπτει, γεμάτοι πιθυμία νά ζήσουν κοντά Του.
Πολύ λογικά ο μαθητές σπεύδουν νά πενθυμίσουν στόν Διδάσκαλο τι πέρασε ρα καί τόσος κόσμος μέσα στήν ρημιά δέν θά μπορέσει νά βρε τρόφιμα. Μλλον πρέπει νά τούς φήσει νά φύγουν. νδιαφέρονται ο μαθητές καί κφράζουν γάπη χοντας τήν γνοια τόσων νθρώπων. Περισσότερο μως τούς νοιάζεται Χριστός μας. Στή συνέχεια πραγματοποιε τό θαμα το πολλαπλασιασμο τν πέντε ρτων καί τν δύο χθύων, μέ τό ποο χορταίνουν λοι ατοί ο νθρωποι.
Χριστός μαζεύει τά περισσεύματα, φο λοι χόρτασαν, γιά νά διδάξει τό μέτρο στά ποκτήματα μας. λοι δικαιούμαστε ,τι μς χρειάζεται, γιά νά διαβιώσουμε μέ ξιοπρέπεια στή ζωή ατή. Τό πιπλέον μως δέν μς νήκει, ντίθετα, εναι τό μέσο πού χουμε στά χέρια μας γιά ν' ποδείξουμε τί χουμε στήν καρδιά μας. Τό περίσσευμα νήκει στόν μπερίστατο δελφό μου καί ναπόκειται σ' μένα νά βρ τρόπο νά τό διοχετεύσω πρός ατόν.
Δέν φήνει Χριστός νά κυριαρχήσει σπατάλη. Δέν φήνει νά πεταχτε τίποτε. Μαζεύει γιά νά μπορε νά δώσει. Κι ατό τό παράδειγμα το Χριστο ποτέλει τήν σειστη βάση πάνω στήν ποία κκλησία μας οκοδομε αἰῶνες τώρα τό προνοιακό της ργο.
                                                                        ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ